Na nieszczęście gros nauczycieli, czy to nauczycieli w szkole, czy sprawozdawców na szkołach wyższych – nie robi tego. Niektórzy przedstawiają tylko program wystąpienia, a inni przechodzą do rozwinięcia. Większość wyśmienitych mówców skupia się najbardziej na początkowym etapie, oraz pamięta o ostatnim. Jeśli umiesz zasadnicze prawa utrwalania, to wiesz, że najlepiej utrwalamy to co jest na początku i to co jest na zakończeniu.Dlatego najważniejszy jest wstęp oraz finał.Należałoby też w trakcie rozwinięcia (czyli to, co w środku przemowy i co trwa najdłużej) w celu utrzymania uwagi wracać do pytania: Po co? Kolejnym etapem jest wytłumaczenie, o czym będziemy mówić. Dopiero wtedy przechodzimy do punktu: JAK, czyli do treści tekstu. Ostatnim ustępem powinno być stwierdzenie, co jeszcze mogę zyskać, poznając ustalony problem. Nawracając do tematu, nie wiem jak często kontaktujesz się z ludźmi i jakiej ilości są grupy, do których przemawiasz. Jednakowoż uważam, że wskazane jest wyszkolić się występowania w taki sposób, aby słuchacze z chęcią Ciebie słuchali. Są na to gotowe sposoby. Niektóre z nich wymagają ćwiczeń, inne możesz używać od zaraz!
Wystąpienia publiczne – szkolenie Warszawa
Rozpoczynając dialog lub wystąpienie publiczne, ważne jest aby zainteresować odbiorcy. Uzasadnij mu, po co ma Ciebie słuchać, w jaki sposób na tym skorzysta, co dzięki temu zdobędzie, co on będzie z tego miał?Jeśli zainteresujesz odbiorców, to otrzymasz ich atencję. Następująca technika stosowana przez najważniejszych mówców to tak zwane zagnieżdzone pętle. Polegają na tym, że opowiadając narrację, przerywamy je w najciekawszym momencie po to, aby wrócić później. Najlepiej rozpocząć takie historię na początku wystąpienia i zamknąć na koniec. Dodatkowo warto wplatać pętle w środek wystąpienia. Kolejna technika to metafory. Metafory polegają na opowiedzeniu jednej myśli, zjawiska lub osoby w kategoriach innej. Są swobodnie akceptowane przez mózg człowieka, tym samym są tak bardzo skuteczne. Co znaczące, ludzie słysząc przedmowa do metafory (słowa: „To jest tak, jak z….”), automatycznie otrzymują stan zorientowany na ich recepcję. Jest to powiązane ze skojarzeniem z dzieciństwa, kiedy lubili słuchać opowiadania, baśnie i bajki. Wielu osób mniema, że wystąpienie publiczne ma miejsce wtedy, gdy prelegent wychodzi przed kolosalny czereda ludzi i wygłasza mowę. Jakkolwiek w rzeczywistości, nie jest to jedyna sytuacja nazywana wystąpieniem publicznym. Nie trzeba być oratorem aby występować publicznie.